Nie jest dokładnie znana data utworzenia cmentarza, Borówiec (niem. Waldau) był jedną z pierwszych osad olęderskich, w 1734 roku wzmiankowany jest w źródłach jako Olędry Borowieckie.

mapa: (Meßtischblatt) cz. wschodnia (Ostdeutschland) /1870 – 1945/, ark. 3768_Kurnik (1940)


Cmentarz położony jest naprzeciwko budynku dawnej szkoły. Na terenie nekropolii do dnia dzisiejszego zachowało się ponad 100 nagrobków, w różnym stanie. Najstarsza zachowana płyta nagrobna z inskrypcją pochodzi z 1873 roku (Johann Gottfried Schiller), najmłodsza zaś z 1941 roku (Alma Nelde). Na terenie cmentarza znajdowała się niegdyś kaplica, dzisiaj pozostały jednak po niej zaledwie fundamenty.

Jak większość poniemieckich cmentarzy ewangelickich został zdewastowany po II wojnie światowej.

„W jednym z wywiadów dotyczącym cmentarza w Borówcu jeden z respondentów wspomina, iż po wojnie nadmieniony cmentarz był w bardzo dobrym stanie. Znajdowały się na nim kwiaty, marmurowe tablice nagrobne oraz kapliczka. Cmentarz otaczał parkan oraz żywopłot z bzu. Chodziła tam młodzież polska i niszczyła nagrobki, rzucając w nie kamieniami. Takie zachowania tłumaczono niechęcią do Niemców, jaka została w świadomości społecznej Polaków po przeżyciach z II wojny światowej. Pomimo negatywnych wypowiedzi respondenci wspominali także,że na niektórych z tych cmentarzy ludzie palili znicze oraz kładli kwiaty podczas okoliczności obchodzenia Uroczystości Wszystkich Świętych (Borówiec, Kamionki).”*

W sąsiednich Kamionkach również znajduje się ewangelicki cmentarz, jednak w dużo gorszym stanie: Cmentarz ewangelicki w Kamionkach

Porównaj:

 

* Ewangelicy w gminie Kórnik. Pamięć społeczna i dziedzictwo kulturowe, red: Marta Machowska, Joanna Wałkowska (2015) – str. 40

Fotografie ze zbiorów autorów strony (wykonane 01.2017)